თვე: აგვისტო 2019

25 წლის წინ ბატონ ზვიად გამსახურდიამ და ბორის ელცინმა ხელშეკრულებას მოაწერეს ხელი

ყველაფერი ეს ხომ ბატონ პრეზიდენტის ფილიგრანული პოლიტიკური სვლების შედეგად მიღწეული გამარჯვებაა … კიდევ იტყვით ბატონი ზვიად გამსახურდია არ იყოო პოლიტიკოსი ?!

საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს იურიდიული კომისიის თავ-რე ბიმურზა დადეშქელიანი-აფრასიძე-მე ვამაყობ ამ დოკუმენტით და ყველა კანონმორჩილს ვურჩევ იხელმძღვანელოს კანონით……………….
ავტონომიური ოლქის სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანო სამხრეთ ოსეთის აო სახალხო დეპუტატთა საბჭო იყო, რომელიც 140 დეპუტატისგან შედგებოდა და ირჩევდა თავის აღმასრულებელ კომიტეტს. ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭო, ისევე როგორც სახელმწიფო ხელისუფლების რაიონილი, საქალაქო, სადაბო და სასოფლო ორგანოები შესაბამისი სახალხო დეპუტატთა საბჭოების სახით სამხრ. ოსეთის აო-ში იქმნებოდა და მოქმედებდა საქართველოს სსრ კონსტიტუციის მე-7 კარის საფუძველზე („სახელმწიფო ხელისუფლებისა და მმართველობის ადგილობრივი ორგანოები საქართველოს საბჭოთა საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში“). სამხრეთ ოსეთის აო სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოთა უფლებამოსილების ვადა ორნახევარი წელი იყო. არჩევნების ჩატარებას არეგულირებდა საქართველოს სსრ 1979 წ. 15 ივნისის კანონი „საქართველოს სსრ სახალხო დეპუტატთა ადგილობრივი საბჭოების არჩევნების შესახებ“. მართლმსაჯულების ორგანოები იყო სამხრ. ოსეთის აო საოლქო სასამართლო და რაიონული (საქალაქო) სახელმწიფო სასამართლოები. სამხრეთ ოსეთის აო პროკურორს ნიშნავდა სსრკ გენერალური პროკურორი 5 წლის ვადით. აო სსრკ უმაღლეს საბჭოს ეროვნებათა საბჭოში წარმოდგენილი იყო 5 დეპუტატით

საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ საბჭოთა კავშირის მხრივ დაიწყო პროვოკაციებისა და შანტაჟის კამპანია, რომლის კულმინაციაც გახდა გორბაჩევის მუქარა პრეზიდენტ ზ.გამსახურდიასადმი: „საქართველოს საბჭოთა კავშირიდან შეუძლია გავიდეს, მაგრამ სამხრეთ ოსეთისა და აფხაზეთის გარეშე“-ო.

საქართველოს ხელისუფლება არ აპირებდა ასეთი რადიკალური ზომების მიღებას რასაც ოლქის გაუქმება ქვია, მაგრამ ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის შენარჩუნების მიზნით ყველა ნორმატიული აქტის დაცვით, ხელისუფლებამ სამართლიანად გააუქმა “სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქი”

უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანო ცდილობდა მშვიდობიანი, სამართლებრივი ფორმების გამოყენებით მოეგვარებინა საბჭოთა ხელისუფლების მიერ ინსპირირებული კონფლიქტები სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქსა და აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში.

1990 წლის 20 სექტემბერს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭომ (წაქეზებულმა ანდრეი სახაროვის ლოზუნგით „საქართველო მცირე იმპერიაა“) მიიღო დადგენილება ოლქის „სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიულ რესპუბლიკად გარდაქმნის შესახებ“. ეს გადაწყვეტილება საქართველოს სსრ უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმმა გააუქმა 21 სექტემბერს. მიუხედავად ამისა, ოლქის საბჭოს მეთხუთმეტე სესიამ ძალაში დატოვა თავისი გადაწყვეტილება, აირჩია ე.წ. „სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიული რესპუბლიკის აღმასრულებელი კომიტეტი“ და მიიღო დროებითი დებულება უზენაესი საბჭოსა და ადგილობრივი საბჭოების არჩევნების შესახებ და ეს არჩევნები დანიშნა 1990 წლის 2 დეკემბერს.

ამის საპასუხოდ საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესმა საბჭომ 1990 წლის 22 ნოემბერს მიიღო დადგენილება:

„გაუქმდეს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის სახალხო დეპუტატთა საბჭოს დადგენილება ავტონომიური ოლქის ე. წ. „სამხრეთ ოსეთის საბჭოთა დემოკრატიულ რესპუბლიკად“ გარდაქმნის შესახებ და, აქედან გამომდინარე, მის მიერ მიღებული ყველა გადაწყვეტილება, მათ შორის 1990 წლის 2 დეკემბრისათვის არჩევნების დანიშვნისა და ჩატარების შესახებ, რადგანაც ისინი ეწინააღმდეგებიან საქართველოს რესპუბლიკის მოქმედი კონსტიტუციის, აგრეთვე სსრ კავშირის კონსტიტუციის დებულებებსა და საქართველოს სსრ უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1990 წლის 21 სექტემბრის დადგენილებას.

საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო მიმართავს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის მცხოვრებ ყველა მოქალაქეს, განსაკუთრებით ოსი ეროვნების მოქალაქეებს მოწოდებით, გამოიჩინონ კეთილგონიერება, პოლიტიკური წინდახედულება, სიფრთხილე და სწორად შეაფასონ სეპარატისტული ძალების სახიფათო მოქმედება, რომელსაც შეიძლება საერთო დესტაბილიზაცია და უაღრესად მძიმე, გაუთვალისწინებელი შედეგები მოჰყვეს.

რესპუბლიკის უზენაესი საბჭო აცხადებს, რომ იგი განუხრელად იბრძოლებს საქართველოს რესპუბლიკის ტერიტორიული მთლიანობისა და სუვერენიტეტისათვის. ამასთან ერთად იგი ადასტურებს თავის გადაწყვეტილებას, რომ კვლავაც დაიცავს საქართველოში მცხოვრები ყველა ეროვნული უმცირესობის უფლებებს საერთაშორისო საყოველთაოდ აღიარებული პრინციპების შესაბამისად“.

მიუხედავად აღნიშნულისა, მოსკოვის მიერ წაქეზებული ოსი სეპარატისტები აგრძელებდნენ საქართველოს რესპუბლიკის კონსტიტუციის საწინააღმდეგო მოქმედებას, რასაც მოჰყვა იძულებითი ნაბიჯი ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის შენარჩუნების მიზნით და მიღებული იქნა საქართველოს რესპუბლიკის კანონი – „სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის გაუქმების შესახებ“ და დადგენილება – „ქ. ცხინვალისა და ჯავის რაიონის ტერიტორიაზე საგანგებო წესების გამოცხადების შესახებ“ (1990 წლის 11 დეკემბერი).

კრემლის მიერ ინსპირირებული საომარი მოქმედების პასუხად გაისმა ზვიად გამსახურდიას მოწოდება ოსი მოსახლეობისადმი, რომელშიც, კერძოდ, ნათქვამი იყო:

“… ქართველები და ოსები, რომლებიც ხანგრძლივი დროის მანძილზე მშვიდობიანად და მეგობრულად ცხოვრობდნენ ამ მიწაზე, ახლა ურთიერთს ხოცავენ, ეომებიან გარეშე ძალის წაქეზებით. ვინაიდან ეს ძმათამკვლელი ომი ვიღაცის იმპერიულ ამბიციების დასაყრდენია, სირცხვილი იქნება, თუ ჩვენი ერთობლივი ძალისხმევით არ აღდგება მშვიდობა და თანხმობა ჩვენს ხალხებს შორის. ამის უპირველესი და აუცილებელი პირობაა ყველა უკანონო შეიარაღებული ფორმირების მიერ იარაღის ჩაბარება შინაგან საქმეთა სამინისტროსთვის, მათი სრული და უსიტყვო განიარაღების, რაც საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე მიმდინარეობს. ცხინვალი გამონაკლისი არ უნდა იყოს. შეიარაღებული ჯგუფები უნდა განიარაღდნენ. სამაგიეროდ ჩვენ სრული ხელშეუხებლობის გარანტიას ვაძლევთ მათ, ვინც ნებაყოფილობით ჩააბარებს იარაღს და ნორმალურ ცხოვრებას დაუბრუნდება… ოსებისათვის შენარჩუნებული იქნება კულტურული ავტონომიის ყველა უფლება, რომელიც მათ ოლქის არსებობის პერიოდში ჰქონდათ. ის უფლებები კიდევაც გაიზრდება, გაფართოვდება და განმტკიცდება საქართველოს რესპუბლიკის კანონმდებლობით… ქართველები და ოსები თანაბარი უფლებებით ისარგებლებენ. გარანტირებული იქნება მათი ხელშეუხებლობა, შრომითი მოწყობა და მშვიდი ცხოვრება შიდა ქართლის მთელ ტერიტორიაზე…

მოვუხმოთ კეთილგონიერებას, სანამ გვიან არ არის, ვინაიდან ჩვენი კონფლიქტი და სისხლის ღვრა მხოლოდ ჩვენს მტერს აძლევს ხელს“ (1991 წლის 4 მარტი).

ცხინვალის რეგიონში არსებული კონფლიქტის მოგვარების მიზნით 1991 წლის 23 მარტს საქართველოს ტერიოტორიაზე, ყაზბეგში ერთმანეთს შეხვდნენ რსფსრ უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე ბორის ელცინი და საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე ზვიად გამსახურდია. დაიგეგმა მეტად მნიშვნელოვანი ღონისძიებანი. უპირველესი და უმთავრესი მათ შორის იყო გადაწყვეტილება რუსეთ-საქართველოს შორის ახალი ხელშეკრულების გაფორმების თაობაზე, რომელიც დაიგეგმა თბილისში. გაფორმდა შეხვედრის და მოლაპარაკების ოქმი, რომელშიც, კერძოდ, აღინიშნა:

1. 1991 წლის აპრილის მანძილზე ხელმოსაწერად მომზადდეს რუსეთის სფსრ და საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფოთაშორისო ურთიერთობის ხელშეკრულების პროექტი, რისთვისაც შეიქმნას სამუშაო ჯგუფები ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის რეგიონში ვითარების სტაბილიზაციისათვის, ერთობლივი მოქმედების მიზნით შეთანხმების შედეგად მხარეები მორიგდნენ:
2. რუსეთის სფსრ შინაგან საქმეთა სამინისტრომ და საქართველოს რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტრომ 10 დღეში შექმნან ერთბლივი კომისია აღნიშნულ რეგიონში ვითარების შესასწავლად და მიმდინარე წლის 20 აპრილამდე სიტუაციის ობიექტურად შეფასების მიზნით.
3. რუსეთი სფსრ შინაგან საქმეთა სამინისტრომ და საქართველოს რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტრომ 10 აპრილამდე შექმნან მილიციის გაერთიანებული რაზმი ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე ყველა უკანონო ფორმირების განსაიარაღებლად. ამ რაზმს დაევალება საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვა მოცემულ ტერიტორიაზე ვითარების სტაბილიზაციამდე.
4. სსრ კავშირის თავდაცვის სამინისტროს წინადადება მიეცეს გაიყვანოს ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიიდან აქ დისლოცირებული საბჭოთა არმიის ნაწილები.
5. რუსეთის სფსრ, საქართველოს რესპუბლიკის და ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ მინისტრთა საბჭოებმა დაუყოვნებლივ დაიწყონ საიმისო მუშაობა, რომ ლტოლვილებს მუდმივ საცხოვრებელ ადგილებში დაბრუნების საშუალება შეექმნათ, უზრუნველყონ ადგილობრივი ხელისუფლების კანონიერი ორგანოების აღდგენა.
6. საქართველოს რესპუბლიკის, რუსეთის სფსრ და ჩრდილოეთ ოსეთის ასსრ მთავრობებმა შექმნან ლტოლვილებისათვის მიყენებული ზარალის შემფასებელი კომისია და დამატებითი მატერიალურ-ტექნიკური და ფინანსური სახსრები გამოყონ ამ ზარალის ასანაზღაურებლად.
7. შექმნილი კომისიებისა და რაზმების საბოლოო ამოცანად ჩაითვალოს რეგიონში მშვიდობისა და სიმშვიდის აღდგენა.
8. შეიქმნას მუდმივი ჯგუფი, რომელიც კონტროლს გაუწევს ამ ოქმის შესრულებას და განიხილავს წამოჭრილ მიმდინარე საკითხებს.

საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე: ზვიად გამსახურდია

რუსეთის სფსრ უზენაესი საბჭოს თავმჯდომარე: ბორის ელცინი

დაბა ყაზბეგი, 1991 წ. 23 მარტი

დოკუმენტიდან ჩანს, რომ რუსეთი სცნობს სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქს გაუქმებულად. შეთანხმებაში ყველგან ნახმარია “ყოფილი სამხრეთ ოსეთი”! უფრო მეტიც, მოლაპარაკებებში იგი საერთოდ არ ფიგურირებს როგორც არსებული სუბიექტი …
ასევე წერია-“გაიყვანოს ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიიდან აქ დისლოცირებული საბჭოთა არმიის ნაწილები.

1991 წლის 14 მაისს საქართველოს(ბიმურზა აფრასიძე,გელა ჩორგოლაშვილი,ალეკო ქობულაშვილი ) ,რუსეთისა და სსრკ-ს პარლამენტარებამა ( ოსური მხარე მეთვალყურის როლში იყო ხმის უფლების გარეშე ) მოვახდინეთ პარაფირება დოკუმენტის ,რომელშიც დაფიქსირდა ცხინვალიდან და აფხაზეთიდან სსრკ-ს (რუსეთის) ჯარების დაუყონებლივ გაყვანის შესახებ და ამ რეგიონებში პრობლემების გადაწყვეტა მხოლოდ საქართველოს პრიორიტეტად გამოცხადდა… ასევე აღიარებული იქნა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ერთელის გაუქმების მართლზომიერება და დამკვიდრდა ტერმინი ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომია .

 სსრკ-ს უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა მიიღო ანალოგიური შინაარსის დადგენილება ამ პარაფირებული დოკუმენტის საფუძველზე … ეს იყო ქართველების ,ოსების, აფხაზების დიდი გამარჯვება ,რითაც შეიძლებოდა სისხლისღვრის თავიდან აცილება და ამ ხალხების გადარჩენა … 

ეს იყო ქართული დიპლომატიის , ზვიად გამსახურდიას ეროვნული ხელისუფლების გამარჯვება !

 სოციოლოგიის დოქტორი ბიმურზა დადეშქელიანი-აფრასიძე

ორშაბათს გიორგი გახარია მამუკა ბახტაძეს პრემიერის პოსტზე ჩაანაცვლებს?

 “პირველი რადიოს” ინფორმაციით, ორშაბათს ქვეყანას ახალი პრემეირ-მინისტრი ეყოლება. მოქმედ პრემეირ მინისტრს მთვარობის თავმჯდომარის პოსტზე ვიცე -პრემეირი და შს მინისტრი გიორგი გახარია ჩაანაცვლებს.

არსებული ინფორმაციით ბახტაძის შემცვლელად ბიძინა ივანიშვილი მეორე ვიცე-პრემიერს მაია ცქიტიშვილსაც განიხილავდა, თუმცა საბოლოო ჯამში არჩევანი გიორგი გახარიაზე გააკეთა.

არსებული ინფორმაციით გადაწყვეტილებას ოფიციალურად უმრავლესობის წევრებს ივანიშვილი კვირას პარტიის ოფისში შეხვედრაზე გააცნობს. ორშაბათს კი გადაწყვეტილება ოფიციალურად გამოცხადდება.

შს მინისტრის გიორგი გახარიას პოსტზე ინფორმაციის თანახმად, ყოფილი პრემიერი და შს ყოფილი მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვილი იქნება. მთვრობას სავარაუდოდ დატოვებენ განათლების, ეკონომიკის, ფინანსთა და სოფლის მეურნეობის მინისტრები და ასევე სახელმწიფო მინისტრი ქეთევან ციხელაშვილი

(პირველი რადიო)

ყინწვისის მონასტერში მეტლახის დაგებაზე გამოძიება არ იწყება

საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და პროკურატურაში აცხადებენ, რომ კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის იერსახის შეცვლაზე გამოძიებას არ იწყებენ. საუბარია ყინწვისის მეთორმეტე საუკუნის მონასტრის იატაკზე საეკლესიო პირების მიერ მეტლახის თვითნებურად დაგებაზე.

პროკურატურის პრესსამსახურში On.ge-ს განუცხადეს, რომ ამ საკითხზე გამოძიების დაწყება მათი კომპეტენცია არ არის. შინაგან საქმეთა სამინისტროში კი აცხადებენ, რომ სისხლის სამართლის დანაშაულის ნიშნების არსებობის შემთხვევაშიც კი კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტომ უნდა მიმართოს, სხვა შემთხვევაში გამოძიება ვერ დაიწყება.

როგორც On.ge-მ კულტურული მემკვიდრეობის სააგენტოსთან გაარკვია, მათ არ ჰგონიათ, რომ მეტლახის დაგებით მეთორმეტე საუკუნის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი დაზიანდა.

დღეს, 10 აგვისტოს Facebook-ზე ფოტოები გავრცელდა, სადაც ჩანს, რომ ყინწვისის მამათა მონასტერტში მარმარილოს მეტლახი დააგეს. საქართველოს კულტურის ძეგლთა დაცვის სააგენტო ყინწვისში მიმდინარე სამუშაოებს”თვითნებობასა” და “უკანონობას” უწოდებს. ისინი ამბობენ, რომ სცადეს ამ პროცესის შეჩერება, თუმცა სასულიერო პირებმა არ შეუშვეს.

ისტორიული ფაქტები ყინწვისის მონასტერზე

ყინწვისის მონასტერი მე-12 საუკუნის ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძარია. ფრესკების დიდი ნაწილი დაზიანებულია, მაგრამ რაც დარჩა, მხატვრული ღირსებით შუა საუკუნის ქართული მონუმენტური ფერწერის ერთ-ერთი საუკეთესო და მნიშვნელოვან ძეგლს წარმოადგენს. ჩრდილოეთ კედელზე გამოსახული არიან გიორგი III, თამარ მეფე და გიორგი ლაშა. საკურთხევლის კონქში ღვთისმშობლის მონუმენტური ფრესკაა. ჩრდილოეთ კედელზე მაცხოვრის აღდგომის კომპოზიციიდან აღსანიშნავია ანგელოზის გამოსახულება.

ყინწვისის სამონასტრო კომპლექსი რუისისა და ურბნისის ეპარქიის დაქვემდებარებაშია, რომელსაც მეუფე იობი განაგებს.

ყინწვისის მონასტერში მიმდინარე სამუშაოებზე სიუჟეტი რუსთავი 2-მაც მოამზადა. ტელევიზიის ცნობით, ყინწვისის მონასტერში სამუშაოები თვითნებურად მიმდინარეობს. ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლის ტერიტორიაზე სამუშაოების მიმდინარეობის შესახებ ინფორმაცია არ ჰქონდათ არც საპატრიარქოში და არც კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სააგენტოში. როგორც ნიკოლოზ ანთიძე ამბობს, წინა კვირას სპეციალისტთა ჯგუფი ადგილზეც იყო ჩასული, თუმცა ტაძარში არ შეუშვეს

მძლავრდება ეჭვები, რომ 8 აგვისტოს რუსეთში ბირთვული კატასტროფა მოხდა

8 აგვისტოს რუსეთის არხანგელსკის მხარეში, ატომური წყალქვეშა ნავებისთვის განკუთვნილი ბალისტიკური რაკეტების გამოსაცდელ პოლიგონზე მომხდარი აფეთქების გამო რადიაციულმა ფონმა, სულ მცირე, 20–ჯერ მოიმატა. მძლავრდება ეჭვები, რომ 8 აგვისტოს ქვეყანაში ბირთვული კატასტროფაა მომხდარი და კრემლი ამას მალავს.

როგორც უცხოური გამოცემა “The Daily Mail” წერს, აღნიშნულ ეჭვებს აძლიერებს ის ფაქტი, რომ აფეთქების შედეგად დაშავებული 6 პირი სპეციალიზებული სასწრაფო დახმარების მანქანებით გადაიყვანეს მოსკოვის ბურნასიანის სახელობის ფედერალურ სამედიცინო ბიოფიზიკურ ცენტრში, რომელიც, მათ შორის, რადიაციული დასხივების მკურნალობაზე სპეციალიზდება. ამასთან, 8 აგვისტოს ინციდენტის შედეგად დაღუპულებიც და დაშავებულებიც სპეცტანსაცმელში იყვნენ შემოსილები, ხოლო მოგვიანებით მათი სპეცსამოსი, ისევე, როგორც იმ მედიკოსებისა, რომელთაც დაშავებულებს ადგილზე პირველადი დახმარება აღმოუჩინეს, სასწრაფო რეჟიმში გაანადგურეს

როგორც გამოცემა იუწყება, ქალაქ სევოროდვინსკში, რომელიც პოლიგონიდან დაახლოებით 18 მილში მდებარეობს, რადიაციის დონემ დასაშვებ ზღვარს 20–ჯერ გადაარჭარბა. მოსახლეობა პანიკაშია. საავადმყოფოების ადმინისტრაციამ მათ იოდინის მიღების რეკომენდაციით მიმართა.

ბალისტიკური რაკეტების გამოსაცდელ პოლიგონზე მომხდარი აფეთქების გამო რუსეთმა თეთრი ზღვის ნაწილი გადაკეტა.

რუსული მედიის ცნობით, თეთრ ზღვაში დვინის ყურის მიმდებარე ტერიტორია ერთი თვით გადაიკეტა.

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს ინფორმაცია და რეალობა

8 აგვისტოს რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა განცხადება იმის შესახებ, რომ „რეაქტიული დანადგარის გამოცდისას პოლიგონზე აფეთქება მოხდა, რის შედეგადაც 2 ადამიანი დაიღუპა და 6 დაშავდა“.  ამასთან, როგორც უწყება ირწმუნება, ინციდენტის რაიონში რადიაციული ვითარება „ნორმალურად ფასდება“.

თუმცა 8 აგვისტოსვე, ცოტა ხნით ადრე სევეროდვინსკის ადგილობრივმა ადმინისტრაციამ  თავის ვებ-გვერდზე განათავსა ინფორმაცია რადიაქტიული ფონის “ხანმოკლე მატების” შესახებ. ამ დროისთვის ეს ინფორმაცია საიტიდან გამქრალია, თუმცა იძებნება ვებ-არქივში.

ოფიციალურისგან განსხვავებულიინფორმაცია ვრცელდება სხვადასხვა რუსულ გამოცემებში დაღუპულებისა და დაშავებულების რაოდენობის შესახებაც. კერძოდ, ოფიციალური ინფორმაციისგან განსხვავებით, გამოცემა BAZA წერს, რომ «დაღუპულია 2 თუ 3 ადამიანი, დაშავებულია 15».

რას ცდიდნენ პოლიგონზე

ერთ-ერთი ვერსიით, რომელსაც “The Daily Mail”-იც ემხრობა, პოლიგონზე ცდიდნენ “ცირკონის” ტიპის ზებგერით რაკეტას – ერთ-ერთს იმ გასაიდუმლოებული იარაღიდან, რომლის შექმნითაც პრეზიდენტი ვლადიმირ პუტინი 2018 წლის საჯარო გამოსვლისას დასავლეთს ემუქრებოდა.

თუმცა რუსული გამოცემა „ვედომოსტის“ ცნობით, საუბარია სახომალდე რაკეტის ძრავის გამოცდაზე, რომელიც რუსეთის სამხედრო –საზღვაო ფლოტის შეიარაღებაშია წარმოდგენილი.

ამ კონტექსტში ნიშანდობლივი შეიძლება, აღმოჩნდეს ის ფაქტიც, რომ აღნიშნულ ინციდენტამდე 4 დღით ადრე ციმბირში მდებარე სამხედრო ბაზაზე, ტყვია–წამლის საწყობში აფეთქება მოხდა.

#09703 საჯარისო ნაწილის საიდუმლო

რუსეთის თავდაცვის სამინისტროსთან დაახლოებულმა წყარომ უამბო BAZA-ს , რომ დაშავებულებს შორის არიან თავდაცვის მრეწველობის ერთ–ერთი საწარმოს თანამშრომლები და #09703 საჯარისო ნაწილის სამხედრო მოსამსახურეები,

ირკვევა, რომ თავად ეს ნაწილი, როგორც იურიდიული პირი, 2013 წლის ბოლოს ლიკვიდირებულ იქნა და სახელმწიფო რეესტრის მონაცემების თანახმად, დასავლეთ–სამხედრო ოლქის გაერთიანებულ სტრატეგიულ სამეთაურო შტაბს მიუერთეს.

ეს ნაწილი სევეროდვინსკში მდებარეობს,  თუმცა ცდებს სამხედროები დასახლება სოპკას პოლიგონზე ატარებენ. ეს უკანასკნელი მდებარეობს სოფელ ნიონოკსის სიახლოვეს, რომელშიც 8 აგვისტოს ინციდენტი მოხდა.

1990–იან წლებში ნაწილი კავშირგაბმულობის სევეროდვინსკულ სადგურ „ვეგას“ ემსახურებოდა, რომელიც ამჟამად მიტოვებულია, ხოლო სამხედრო ქალაქი აუქციონზეა გაყიდული.

ნაწილის შემადგენლობაში არიან საზღვაო რობოტექნიკის, მოძრავ ობიექტებთან რადიოკავშირის, „სახომალდე, სანაპირო– საარტილერიო დანადგარებისა და მათი აღჭურვილობის“ გამოცდის სპეციალისტები.

წყარო: accentnews.ge

“გადამწვარი” მოსკოვი

იწვის ტაიგა! ცეცხლის ალშია მილიონობით ჰექტარი ტაიგაში. როგორც ექსპერტები ამბობენ, დამწვარი ტყეების აღდგენას 1 საუკუნე მაინც დაჭირდება. სამაგიეროდ, როგორც ხელისუფლების წარმომადგენლები ამბობენ, ხანძრის ჩაქრობას აზრი არ აქვს, ვინაიდან ეს უფრო ძვირი იქნება, ვიდრე სტიქიური უბედურების შედეგად მიყენებული ზარალი. ბოლოს ასეთი მასშტაბის “ადექვატურ” განცხადება ჩვენი ერთ-ერთი რეგიონის სხარტი საჯარო მოხელისგან გავიგე, რომელმაც განაცხადა, რომ ფერიცვალების მერე ამინდი შეიცვლება, წვიმები წამოვა და წყლის მარაგები შეივსებაო. მართლაც, რომ ტოლს არ უდებენ არავის ჩვენი “ჩინოვნიკები”!

ბოლო-ბოლო, მაინც მიაღწია კვამლმა მოსკოვამდე და ქვეყნის ხელმძღვანელობამ გაძლიერებული სამხედრო-საჰაერო დაჯგუფება მიავლინა მეხანძრეების დასახმარებლად. ამ დროს, კვამლი და ცეცხლის ალი მოსკოვს თავისიც არ აკლია. ოპოზიციის პროტესტი მოსკოვის საქალაქო დუმაში სექტემბერში დანიშნულ არჩევნებში ოპოზიციური კანდიდატებისთვის უარის თქმაზე 2000-იანების დასაწყისში გამართული საპროტესტო აქციებზე უფრო მასშტაბურია. როგორც ჩანს, ციმბირისგან განსხვავებით, ხელისუფლებამ ამ შემთხვევაში პირიქით ჩათვალა, რომ ჯობია დროულად ცეცხლის ჩაქრობა, თორემ ნაპერწკალისგან აალების მწარე გამოცდილებით შეიძლება ტაიგაც და თეთრი დათვებიც უკან დარჩეთ და “თეთრი გედებიც” სანატრელი გაუხდეთ.

რამ შეაშინა ვლადიმერ ყოვლისშემძლე? რატომ “წავიდა ფსკერზე” 27 ივლისს და რატომ იჭერს ათასობით მშვიდობიან მოქალაქეს ყოველ “უიქ-ენდზე”? (წავიდა ის დრო, ახალგაზრდა ნიკიტა მიხალკოვის ჰიტს რომ ღიღინებდა ხალხი “მე დაავდივარ, დავაბიჯებ მოსკოვში”. მაგისთვის, ანუ მოსკოვის ცენტრში სიარულისთვის იჭერენ ბატონო ხალხს!) განა რა საფრთხეა ასეთი მისთვის ფერიასავით მოფარფატე და შიმშილობისგან ღონმიხდილი ოპოზიციონერი ლიუბოვ სობოლი? რატომ ებრძვის ოფიციალური მოსკოვი (ბუნებრივია არ ვგულისხმობთ მხოლოდ მის მერს სობიანინს) საკუთარ ხალხს, დიდს და პატარას, კაცს და ქალს?

იმიტომ, რომ ტაიგაზე უფრო ადრე და მაგრად თავად ოფიციალური მოსკოვი გადაიწვა.

გადაიწვა გამეფებული კორუფციის გამო. რა გაგიკვირდათ ხალხო, ჩვენთან თავდაცვის ყოფილი მინისტრები რომ ფლობენ და ხსნიან ტელევიზიებს? რუსეთში თავდაცვის მინისტრის ყოფილი პირადი ბორტგამცილებლები იგებენ მრავალმილიონიან ტენდერებს და ფლობენ მილიონიან ქონებებსა და საბანკო ანგარიშებს. პრეზიდენტის პირად შეფ-მზაურელზე ხომ საერთოდ აღარაფერს ვამბობ. სულ სხვა დონეა!

გადაიწვა ძალოვანი სტრუქტურების კლონირების და მათი არნახულ დონემდე აღზევების გამო. გეგონება ბევრი ქართველისთვის ავადმოსაგონარი “მასკოვსკაია მილიცია” არ იყოს საკმარისი მოსკოვის ცენტრალურ ქუჩებში მშვიდობიანად მოსიარულე მოქალაქეების დასარბევად, როსგვარდიაც საოცარი მონდომებით იჭერს ბავშვებს, ქალებს და მოხუცებს, სცემს მათ და თავს იწონებს ამით.

გადაიწვა მაჩო კაცის იმიჯიც, რომელმაც წლების მანძილზე უდავოდ წარმატებულად იმუშავა როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე მის ფარგლებს გარეთაც. ისე, კიდევ საკითხავია, სად უფრო მეტად იმუშავა, რუსულ “გლუბინკაში” თუ დემოკრატიული თანამეგობრობის გავლენიან წრეებსა და ინსტიტუციებში.

გადაიწვა დაუსჯელობისა და თავგასულობის გამოც. სათავისოდ, შინაურულად, ვიწროში მოქუჩებულად უსაზღვრო გამდიდრება, გავლენების მოპოვება და “სილოვიკების” სისტემაზე მთლიანად დაყრდნობა, არასასურველი და უხერხული პიროვნებების, პოლიტიკოსებისა თუ ჟურნალისტების, ფიზიკური მოშორება არ ნიშნავს პრობლემების მოგვარებას და მითუმეტეს ქვეყნის განვითარებაზე ზრუნვას. 

მოკლედ, მოსკოვი, თავისი რეპრესიული პოლიტიკით, ავტორიტარული მმართველობით, კორუფციული სისტემის უსასრულო ყვავილობით, თავის მაჩო კაცით და მთელი მისი კაგებესდროინდელი “პიტერსკი” საძმო-აპარატით ბოლო-ბოლო გადაიწვა. ამას ათვითცნობიერებენ მოსკოვშიც, მ.შ. ოფიციალურ მოსკოვშიც. შეიძლება ამას შეიძლება ჯერ ვერ ხვდებოდნენ აქ, მისი იდუმალი თუ გამოაშკარავებული, ბოტი და დასპონსორებული ფანები საქართველოში, რომლებიც აუცილებლად იტყვიან, გადამწვარი ის კი არა, შენ ხარ, ეგრე იყოს ნეტა ყველაო. ნახე, რა მაგრადაა მთელ მსოფლიოში (განსაკთრებით საოცარია, როდესაც მის წარმატებებს შორის პირველს სირიაში რუსეთის წარმატებულ პოზიციონირებას ასახელებენ. სირიელი ხალხის სისხლი ასადის ხელებზე უფრო მეტია თუ პუტინის, ამას მომავალში საერთაშორისო ტრიბუნალი გაარკვევს). ყველა მაგას ეფერება, ყველას მასთან ურთიერთობის დამყარება/აღდგენა უნდა და ჩვენ რატომ უნდა გვიხაროდეს მისი ცუდიო.

მე პირადად მოსკოვის ოკუპანტური რეჟიმის სწრაფად დასრულება და დემოკრატიული ძალების სათავეში მოსვლა ნამდვილად ძალიან გამიხარდება, მაგრამ საქმე ჩემს სიხარულსა და მოწონებაში ნამდვილად არ არის. რეალობა დადგა ასეთი. მიუხედავად იმისა, რომ რუსეთი ევროპის საბჭოში 77 მილიონ ევროდ დაბრუნდა; მიუხედავად იმისა, რომ აშშ-ს ამჟამინდელ პრეზიდენტს მასთან შეხვედრები, ტელეფონით საუბრები და მჭიდრო კონტაქტები კვლავინდებურად უნდა (ევროსაბჭოს გადაწყვეტილებისგან განსხვავებით, აშშ-ს შემთხვევაში ნამდვილად შეიძლება პრაგმატიზმის და სტრატეგიული ხედვის ნიშნების დანახვა); მიუხედავად იმისა, რომ აქა-იქ ევროპის წამყვან დედაქალაქებში სკანდალური გარიგებების დადების მცდელობების დეტალები აშკარავდება, ვლადიმერ პუტინთან და მის რუსეთთან სრულფასოვნად, თანასწორად და თუ გნებავთ გამოსაჩენადაც ურთიერთობა აღარავის უნდა. პრაქტიკულად ყველა ჩამოყალიბებულია დასავლეთში, რომ ვიდრე ვლადიმერ პუტინი არ შეიცვლება, აღარავითარ ურთიერთობების გადატვირთვაზე და მითუმეტეს გლობალური თუ რეგიონული საკითხების მოგვარებაში რაიმე გარღვევაზე საუბარი ზედმეტი იქნება. 2 აგვისტოს შემდეგ, როდესაც რუსეთი ოფიციალურად გავიდა 1987 წელს დადებული ბირთვული შეიარაღების შეიარაღებიდან, ეს რეალობა კიდევ უფრო თვალნათელი და ხელშესახები გახდა. ცხადია, რომ “ვარსკვლავურ ომებში”, შეიარაღების სრბოლაში აშშ-სთან რუსეთი, ისევე როგორც საბჭოთა კავშირი,  კვლავ დამარცხდება. ჩინეთის ქვეშ ვასალობა კი ნამდვილად გულზე არავის ეხატება, მ.შ. ოფიციალურ მოსკოვშიც, რომლის სტრატეგიული დედმამიშვილური ურთიერთობები ბეიჟინთან უფრო საჭიროებაა, ვიდრე რეალობა. ამიტომაც, მართალია, ჯერჯერობით რასაც ვხედავთ, არის მხოლოდ დიდი გამოღვიძება და არა ცეცხლის ნაპერწკლიდან აალება, მაგრამ ნამდვილად შეიძლება ითქვას: “გადამწვარ” მოსკოვში ცვლილებების დრო ახლო მომავალში აუცილებლად დადგება.